تا به پندارشان با عصاى موسى رقابت كنند و طنابها را هم بر آن افزوده بودند كه برترى خود را به ثبوت رسانند ! در اين هنگام غريو شادى از مردم برخاست و برق اميد در چشمان فرعون و اطرافيانش درخشيدن گرفت ، به گونه اى كه از خوشحالى در پوست نمىگنجيدند و از مشاهده اين صحنه لذت بخش به وجد و سرور آمده بودند ! . اما موسى چندان مهلت نداد كه اين وضع ادامه يابد ، جلو آمد « و عصاى خود را افكند ، ناگهان ثعبان و مار عظيمى شد و با سرعت شروع به بلعيدن وسائل دروغين ساحران كرد ! و آنها را يكى بعد از ديگرى در كام خود فرو برد » ! ( * ( فَأَلْقى مُوسى عَصاه فَإِذا هِيَ تَلْقَفُ ما يَأْفِكُونَ ) * ) ( 1 ) . در اينجا نخست سكوت زود گذرى بر مردم حكم فرما شد ، دهانها از تعجب بازماند چشمها از حركت ايستاد ، گويى در آنجا خشك شده بودند ، ولى به زودى جاى اين سكوت را فريادهاى وحشتناك گرفت ، گروهى پا به فرار گذاشتند ، گروهى منتظر بودند پايان كار به كجا مىرسد ، و جمعى بى هدف فرياد مىكشيدند و دهان ساحران از تعجب بازمانده بود . در اينجا همه چيز عوض شد ، ساحران كه تا آن لحظه در خط شيطنت و همكارى با فرعون و مبارزه با موسى ع قرار داشتند يك مرتبه به خود آمدند و چون از تمام ريزه كاريها و فوت و فن سحر با خبر بودند ، يقين پيدا كردند كه اين

--> ( 1 ) « تلقف » از ماده « لقف » ( بر وزن سقف ) به معنى برگرفتن چيزى به سرعت است خواه با دست باشد يا با دهان ، و معلوم است كه در اينجا منظور گرفتن با دهان است ، و « يافكون » از ماده « افك » ( بر وزن كذب ) به معنى دروغ است ، و در اينجا اشاره به وسائل دروغين است كه آنها آن را به جاى مارهاى كوچك و بزرگ غالب كرده بودند .